Ikona szukaj

Następna generacja skafandrów kosmicznych

Kiedy 21 lipca 1969 dowódca misji Apollo 11, Neil Armstrong jako pierwszy człowiek stanął na Księżycu, zainspirował nowe pokolenia młodych ludzi, którzy oglądając misję załogową w TV oraz słuchając radia, mogli poczuć się jak astronauci. Wszystko zaczęło w 1961 r., gdy prezydent USA - John F. Kennedy ogłosił, że przed upływem dekady Amerykanie wylądują na Księżycu. Inżynierowie z NASA musieli zaprojektować całą misję, a jednym z elementów były skafandry kosmiczne, które miały chronić astronautów przed szkodliwym promieniowaniem słonecznym oraz cząstkami kosmicznego pyłu. Aby zminimalizować nagrzewanie się skafandrów od Słońca, naukowcy podjęli decyzję, że powinny być one koloru białego. Jednym z wyzwań był oczywiście hełm, który musiał spełniać takie same funkcje co reszta wyposażenia, jak również zapewnić dobrą widoczność astronautom podczas spaceru po Księżycu.

Obecnie skafandry kosmiczne, które są wykorzystywane na tę chwilę, będą musiały zostać przeprojektowane. Przede wszystkim muszą być lżejsze oraz bardziej elastyczne, co da astronautom możliwość większej swobody poruszania się. Aktualnie używany skafander kosmiczny EMU (służący podczas spacerów kosmicznych na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej), wymaga nabrania długiego wstępnego oddechu przed założeniem go i przejściem przez śluzę. Celem nabrania takiego oddechu jest usunięcie azotu z krwi astronautów, podczas przechodzenia z atmosfery o stosunkowo wysokim ciśnieniu wewnątrz pojazdu kosmicznego do znacznie niższego ciśnienia wewnątrz skafandra EMU. Firma ILC DOVER, która Jest głównym dostawcą obecnych skafandrów dla agencji NASA od ponad 50 lat, specjalizuje się w technologii kosmicznej. Posiada już w swojej ofercie nowoczesny skafander, który można zobaczyć na stronie ¬firmy. Od początku współpracy z NASA - firma dąży do innowacji oraz ulepszeń swoich produktów. Projekt SOL (tak został nazwany), według firmy jest nową generacją skafandrów kosmicznych. Został stworzony z myślą o wygodzie, mobilności oraz niezawodności. Według firmy skafander zapewnia możliwość dopasowania go do potrzeb astronauty w czasie startu, lądowania lub w sytuacjach awaryjnych. Jedną z ciekawszych cech jest zastosowanie materiałów przeciwbakteryjnych (podczas powrotu z misji Apollo 11 pierwszymi osobami, które miały kontakt z astronautami - byli zrzuceni z helikoptera nurkowie, którzy mieli za zadanie podać astronautom skafandry biologiczne. Dopiero wtedy, po przebraniu się w nie zostali oni przeniesieni do kabiny śmigłowca).

Również kask uległ znacznej modyfikacji. Powiększono jego zakres widoczności oraz dodano do niego dodatkowe funkcje, jak np. Heads-up znanym jako HUD (heads- up-display), która za pomocą wyświetlacza monitoruje kondycję całego skafandra, wyświetlając dane na ekranie. Obecnie technologia ta wykorzystywana jest w lotnictwie wojskowym, jak również w komercyjnym. Wszystkie funkcje które są nadal ulepszane, pozwolą przyszłym astronautom na większą swobodę ruchu oraz wygodę ich noszenia.

Przyszła misja załogowa na Marsa (która odbędzie się, mam nadzieję, że jeszcze w tym pokoleniu), będzie bazowała na obecnych technologiach, które zostaną jeszcze bardziej udoskonalone. Obecnie inżynierowie muszą zmierzyć się z nowymi problemami, jeśli chodzi o skafandry marsjańskie. Większa swoboda oraz mobilność nie są kluczowymi funkcjami, które pomogą astronautom na Marsie. Przekonały się o tym łaziki marsjańskie, których panele słoneczne zostały pokryte marsjańskim pyłem. Również przyszli projektanci i inżynierowie będą musieli zmierzyć się z tym problemem, projektując skafandry które zminimalizują zjawisko osiadania ściernego pyłu. Ponadto cienka atmosfera Marsa składa się z dwutlenku węgla, przy czym przyszli koloniści będą musieli posiadać wystarczającą ilość tlenu. Do innych problemów zaliczyć trzeba również niską temperaturę, która za dnia może sięgać 20*C a w nocy spaść do -90*C.¬ Dodatkowo Mars nie posiada pola magnetycznego jak nasza Ziemia, a w połączeniu w cienką atmosferą powoduje silne promieniowanie jonizujące docierającego do powierzchni Marsa, które jest szkodliwe dla człowieka w dużych ilościach.

Szybkie wiatry, ekspozycja na światło UV, grawitacja oraz inne czynniki - są dla nas obce i wymagają kilkuletnich badań i doświadczeń, aby poznać je dokładniej i zbadać wpływ tych zjawisk, na organizm człowieka. Obecnie prowadzone misje naukowe na Marsie poszerzają naszą wiedzę i dają kolejne wskazówki, które pozwolą nam przybliżyć się do dnia, gdy załogowa misja na Marsa będzie transmitowana w mediach. A wszystko to dzięki udanej misji Apollo 11, która to zapoczątkowała nowe gałęzie nauki i technologii oraz dała nadzieję na ponowny lot ludzi w kosmos.

Źródło:
https://www.ilcdover.com

15.02.2021

Mateusz

©Planeta Mars 2021